айар үлэ / творчество

стихи

САЙЫҺЫЫ ТУҺУНАН

 

Саха хаһан сайыһар?

Нохтолоох сүрэҕэ долгуйан,

Хара быара сылаанньыйан,

Атах тэпсэ олорон

“Ноо” диэбит буоллаҕына.

 

Хараҕын далыгар киллэрэн

Хайгыы көрөр буоллаҕына,

Хаһан эрэ эргиллэр кэми

Өтө көрөн биллэҕинэ –

Саха хайаан да сайыһар.

КУРУС АХТЫЛҔАН

 

Бүгүн ахтылҕан тыыта

Санаа үрэҕин өксөйөр,

Курус долгуну көтөҕөн

Урукку ыырыгар төннөр.

 

Бу тоҕойтон чуо көһүннэ

Күндү буолбут ол кытыл,

Харах далыттан сүппүт бэйэтэ

Санааттан арахсыбата.

 

Тыыбын көтөҕөр сырдык уута,

Күөххэ кистэммит таһаата —

Урукку кэм ордук эбит диэтэ,

Сүүрүк хоту устартан батынна...

 

Ахтылҕан да араас буолар,

Бүгүҥҥү — курус долгуннаах.

Устар тухары элбэх төннүү —

Тиийиэхтээх сиргин тэйитэр. 

ҮРҮҤ ТҮҮН

 

Үрүҥ түүнү таптыыр дьон

Ахтыспыт куттара айбыттар,

Тула тыллар таптал ыһыаҕын

Бүппэтин диэбит курдуктар!

 

Ханнык да хадаар хараҥа

Үрүҥ түүнү быһа сүүрбэт,

Хайа да дьулаан чыгдаан

Күн сиригэр өтөн киирбэт.

 

Эн эмиэ үрүҥ түүн үүнэрин

Биирдэ эмэ ахтан ылаҕын,

Ол аата таптал диэн тугун

Бэйэҥ да бэркэ билэҕин. 

СУРУК

 

Буспут сугун сыттаах

Күүтүүлээх суругуҥ кэлэрин

Күүттүм да этэ...

 

Сурук суоҕа, кэлбэтэҕэ,

Сир ийэ бүүс-бүтүннүү

Саһарбыт сонун кэппитэ.

 

Сурук сайыҥҥы суола

Көмүс көтөҕө ардаҕар

Хайысхатын сүтэрбитэ.

 

Ол иһин күһүҥҥүгэ

Киһи элбэх суругу көрөр да

Куруук биири эрэнэ кэтэһэр.

подстрочный перевод

О ТОСКЕ

 

Когда якут не желает отпускать?

Тогда, когда протяжное “Ноо!”

После догих теплых бесед

От сердца взволнованного говорит,

Душевный уют в собеседнике находит.

 

Когда в поле зрения своем

С радостью оставляет,

Когда говорит не пока,

А до свидания,

Якут не желает отпускать.

ГРУСТНОЕ ВОСПОМИНАНИЕ

 

Сегодня ветка тоски

Плывет против теченья,

Унылую волну поднимая

Возвращается в прошлое.

 

С излучены этой виден

Сердцу дорогой берег,

Некогда покинувший поле зрения

От мыслей не отходит.

 

Эти светлые воды под веткой,

Обрамленные зеленой парчей –

Встали в сторону прошлого,

Отказались по течению плыть...

 

Сколько повидали тоски,

Сегодня – с унылой волной.

Когда возвращаешься много –

Отодвигает берег заветный.

БЕЛЫЕ НОЧИ

 

Белые ночи влюбленных людей

Тоскующие души придумали,

Вокруг царящий любви ысыах

Словно сказали пусть не кончается!

 

Никакая лукавая темнота

Не пробежит через белые ночи,

Ни один мрачный мороз

На землю солнца не проникает.

 

Ты тоже белых ночей начало

Редко, но все же вспоминаешь,

Это значит, что такое любовь

Ты и сам хорошо знаешь.

ПИСЬМО

 

Голубикой спелой пропахнувший

Долгожданного письма получение

Как же я ждал...

 

Не было письма, не пришло,

Мать земля вся

Желтое пальто одела.

 

Письмо летнее дорогу свою

В дождях опадающей хвои

Направление потеряла.

 

Без запаха письмо

Каждую осень ищу,

Осень поэтому люблю.